Wat betekent bewust leven? Dat betekent om te beginnen dat je accpeteert dat je keuzes hebt. Dat het leven deels maakbaar is. Dat je bijvoorbeeld zelf kan bepalen of je gezond leeft of ongezond, ja, zelfs zelf invloed kan uitoefenen op ziek zijn of beter worden. Het omgekeerde is ook waar: als je als mens geen keus zou hebben, wat voor zin heeft het leven dan?

Natuurlijk gaat deze blog niet alleen over nadenken of alles voor zoete koek slikken, maar ook over andere mogelijkheden die een mens heeft om gezond te zijn en te blijven. Maar vooral gaat het erom dat, nu je weet dat je zelf keuzes kan maken, dat je in mijn optiek de verantwoordelijkheid moet nemen voor wat er in jouw leven gebeurt op het gebied van gezondheid. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor degenen waar je van houdt en die van jou houden.

Natuurlijk ben je niet verantwoordelijk voor wat de grote mulinationals doen; dat ze bezig zijn de wereld naar de verdoemenis te helpen. Dat deze bedrijven voedingsproducten ontwikkelen en verkopen die nauwelijks gezonde voedisngstoffen bevatten, maar des te meer ongezonde. Dat het gevolg is dat steeds meer mensen ziek worden en dat, zonder dat ze weten waarom, gewoon accepteren. Dat chemie-bedrijven de giftige afvalproducten in ons water dumpen of de lucht in schieten of dat de overheden daar graag een handje aan meehelpen.

In principe ben jij daarvoor niet verantwoordelijkheid. Ik zeg ‘in principe, omdat je daar, hoe gek het ook klinkt, wel een keuze in hebt. Je kan er namelijk voor kiezen bedrijven of poducten die daar een rol in spelen, wel of niet te boycotten of wel of niet die producten te kopen. Je kan de keuze maken om je boodschappen in andere winkels te doen, winkels waar ze wel gezonde producten verkopen. Je kan die keuze maken, ook al zijn die producten in die winkels iets duurder. Je hebt ook de keuze om op die manier te laten zien waar je voor staat: jij hebt een keuze! Altijd! Gebruik die goed!

Als je bewust leeft, wil je het naadje van de kous weten als het over je eigen gezondheid gaat; wat zit er in die producten, wat heeft dat voor gevolgen voor mijn gezondheid en wat zijn de gezonde alternatieven? Zeker in deze tijd is daar voldoende informatie voor handen. Ook al is dat vaak tegengestelde informatie, waardoor je denkt de bomen in het bos niet meer te kunnen zien. Daarom bestaat chronischgezond.nu, want daar is het glashelder wat gezond is; alles wat je immuunsysteem versterkt. Alles wat het verzwakt, is dus niet gezond.  Wat heeft het voor zin dat jij hersens bezit als je die niet gebruikt, maar gewoon blijft doen wat je altijd deed?

Bovendien hoef je helemelaan iet zo slim te zijn om te concluderen dat alles wat lichaamsvreemd is, door je lichaam niet wordt begrepen en dus je immuun verzwakt. Vaak ligt de waarheid voor je voeten, maar stappen we er overheen, omdat het anders iets van ons vergt waar we liever niet aan willen. Dan moeten we opeens heel anders gaan eten, denken we. Als we dat niet doen, dus hetzelfde blijven eten, op dezelfde manier blijven leven, ons eten op dezelfde manier blijven klaarmaken, dan weten we wat we hebben, denken we. Maar daar zit um de kneep: we weten helemaal niet wat we hebben. En zelfs als we dat wel zouden weten, zouden we nog niet veranderen. Ik zie het bij bijna iedereen om me heen: ze weten het, maar blijven dezelfde heilloze weg volgen….

Daar moest ik aan denken toen ik gisterochtend tijdens een ‘zakenontbijt’ voor zo’n vijftien mensen een pitch moest houden  over chronischgezond.nu. Ik kreeg  een minuut de tijd om mijn verhaal te doen. De dag daarvoor had ik dit goed voorbereid, zodat ik alles wat ik wilde vertellen in precies zestig seconden kon passen. Dat verhaal had ik uitgetypt en zou ik, zo dacht ik, zonder hakkelen van het scherm aflezen. Helaas werd ik geacht om mijn verhaal staande te doen, ‘dan horen ze je beter’. Dus kan ik het niet oplezen. En uit ervaring weet ik dat ik daar niet zo goed in ben. Het resultaat was dan ook belabberd.

Toen ik terugreed bedacht ik: dan is de pitch niet logisch genoeg, dan zit er geen duidelijk verband tussen wat ik wil zeggen en hoe ik het dacht te zeggen. Ik kwam tot de conclusie dat het er niet om ging wat het was, maar hoe het kon gebeuren dat het was wat het was. Het ging er helemaaal niet om te vertellen wat het was, maar waarom het er was: welk probleem zou het voor de wereld oplossen? Door die informatie zou het in een klap duidelijk zijn, waarom chronischgezond.nu bestaat en wat dat voor iedere aanwezige betekende. Bijvoorbeeld dat de producten in de supermarkt zo goedkoop zijn omdat de overheid die producten subsidieerden. Maar het echte probleem is dat wij dat accepteerden.

Zo is deze blog de volgende dag ontstaan. Het moest niet gaan over dat chronischgezond.nu een gezondheidsplatform is waar bij mensen die gezonder willen leven gefaciliteerd, gemotiveerd en gesinspireerd werden om dat te bereiken. Of over dat alles wat je immuunsysteem versterkt gezond is, en alles wat het verzwakt ongezond. Ook dat daar op deze website heel veel informatie over te vinden is, en dat je daar lessen over kan maken was niet het belangrijkste. Dat is allemaal waar, maar het is niet de kern van het verhaal, en als je verhaal niet de kern bevat, blijft het lastig om het zo vanuit je hart op te lezen. Het gaat niet over feiten, maar over gevoel.

En de kern is dat heel veel mensen helemaal niets weten of willen weten over de waarheid! Dat we allemaal de laatste jaren van ons leven in bed liggen te wachten tot de kanker ons uit de droom helpen. Dat je supermarkt, producten verkoopt waar je ziek van wordt, dat het afval dat die bedrijven lozen een belangrijke invloed heeft op hoe gezond je bent, hoe oud je wordt en in welke omstandigheden. Dat je eigenlijk wel verplicht bent om daar iets aan te doen. Dat is de waarheid, de bittere waarheid! Ze vragen zich helemaal niets af als ze de winkel binnengaan, de producten in hun karretje mikken ook niet als ze die producten opeten. Want als je je verstand gebruikt en op zoek gaat naar antwoorden op een vraag, moet er eerst een vraag zijn.

En voordat je een vraag stelt, moet je je eerst bewust zijn van het feit dat het leven  anders is dan jij altijd gedacht hebt. Dan zou je toe moeten geven dat je het al die jaren niet wist, dat je dus dom was. Dan moest je niet alleen toegeven dat je die vraag nooit gesteld had, laat staan het antwoord had geweten en dat je daarom nu chronisch ziek bent. Dat dat dus je eigen schuld is. Dat je jezelf dus moet verwijten dat je al die jaren blind hebt vertrouwd op het zakenleven en de overheid, die zouden jou zoiets niet flikken. Dat is de reden dat je ziek bent!

Dat chronischgezond.nu er eigenlijk is om mensen bewust te maken van het feit dat de wereld er de laatste tien jaar hard op achteruit is gegaan als het om gezondheid gaat. Dat de manier waarop deze bedrijven anders zijn gaan denken en handelen en dat wij daar geen seconde bij hebben stil gestaan. Dat dat er toe heeft geleid dat er vier jaar geleden maar liefst 10 miljoen mensen chronisch ziek waren, en dat dat er vijf jaar daarvoor nog maar vijf miljoen waren. En dat dat wel heel hard was gegaan. Dat dat zijn tol heeft geeist. Dat je, met andere woorden, naast je supermarkt en de overheid ook je eigen huisarts niet meer kon vertrouwen.

Ja, en daarom is chronischgezond.nu er! ‘Om je bewust te maken van wat er de afgelopen decennia is veranderd, wat dat voor gevolgen heeft gehad, dat je, als je gezond oud wil worden, je leven drastisch anders aan moet pakken. Dat je dat daartoe aan jezelf verplicht bent! Maar vooral bestaat chronischgezond.nu omdat JIJ moet weten dat het anders kan, zelfs anders moet als je zonder kanker en andere ernstige ziektes je einde wil halen. Dat we met andere woorden zo snel mogelijk terug moeten naar af, zoals onze verre voorvaderen altijd hebben geleefd; levend van de natuur. Zonder pesticiden en andere chemische stoffen. Dat we supermarkt moeten mijden…

Ik besefte dat niet alleen al die mensen niet de juiste vragen hebben gesteld, niet de juiste antwoorden hebben gekregen dus ook hun leven niet hebben aangepast aan de veranderde omstandigheden. Maar dat ook ik dat voor lief heb genomen. Dat ik feitelijk wel wist hoe het zat, maar niet de verantwoordelijjkheid heb genomen dat hardop in hun gezich te zeggen. Ja, en zachte heelmeesters laten nu eenmaal stinkende wonden achter. “Doe er iets aan!” moet ik zeggen! ‘Ik heb de infomatie voor je, hier, op een presenteerblaadje.’

Kijk, dan heb je een duidelijk verhaal. Dan hoef je niet elk detail te onthouden omdat alles met alles in verband staat, automatisch op elkaar volgt, er een duidelijke waarheid is. Zo duidelijk is als wat. En wat denk je? Toen ik zojuist de voorgaand twee alinea’s uit mijn hoofd opzegde, klokte ik precies op zestig seconde. Daarbij had ik geen enkele keer gehakkeld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply