Denk jezelf beter, dat klinkt te mooi om waar te zijn. Is dat mogelijk? Ja, dat is heel goed mogelijk. Daar zijn genoeg voorbeelden van. De Amerikaanse art Bernie Siegel schreef er een boek van dat  veel mensen kracht geeft om ernstige ziektes als kanker te overleven: Love, Medicine and Miracles.

Stel je hebt kanker of een andere ernstige ziekte en je dokter zegt: ‘Je hebt kanker en de enige manier om daarvan te genezen, is chemo’. Wat doet dat met je geest, met je denken? Hoe zou het zijn als jij in dat geval antwoordt:  ‘Stel dat u kanker zou hebben dokter, en u zichzelf beter zou kunnen denken, wat zou u dan kiezen?’ Wat denk jij dat hij zou antwoorden?

In de video die aan deze blog vooraf gaat, vertelt Dr. Bernie Siegel de ene ervaring na de ander waarmee hij mensen die dood verklaard zijn, beter maakte. Sorry, waarmee die mensen zichzelf beter dachten of misschien wel beter leefden. Mensen die jaren geleden opgegeven waren, leven nu nog steeds. Niet door chemo, door operaties of zelfs medicijnen, maar door positief te denken: vertel je lichaam dat het beter zal worden en je wordt beter.

Wat durf jij je lichaam te vertellen?

Je lichaam, dat is de boodschap, luistert idealiter beter naar wat jij het vertelt, dan wat iemand anders hem vertelt; dat wil zeggen als het weet dat jij het geen verhaaltjes vertelt, dat je er zelf 100% in gelooft. Als jij het laat voelen dat je het meent. Dat je het niet net zo makkelijk in handen geeft van de zorg. Dat je voor je mening staat.

Het is goed te begrijpen dat je eerder sterft als een dokter tegen je zegt: ‘Ik kan niets meer voor u betekenen!’ Maar wat nu als je tegenwerpt: ‘Denkt u dat echt? Zullen we wedden om tien duizend euro dat ik minimaal twee keer zo lang leef als u me nu geeft?’ Jezelf beter denken, is een vorm van omdenken. Of zoals ik het altijd benoem, een vorm van de omgekeerde wereld.

Eigenlijk is zijn remedie relatief simpel: zorg dat je genoeg van jezelf houdt om je lichaam daarvan te  overtuigen. Hij noemt talloze voorbeelden waarop iemand die ernstig ziek was of zelfs al opgegeven, zijn leven omgooide en de arts versteld deed staan door volkomen te genezen. Het heeft alles te maken met waarin jij durft te geloven, de mate jij je angst durft te laten varen en opkomt voor je grootste bezit, je gezondheid. Durf jij het aan?

Houd van jezelf!

Het zelfvertrouwen vergaren waardoor je die strijd met de wetenschap aandurft. Wat Siegel eigenlijk zegt is: ‘Durf jij genoeg van jezelf te houden om de uitdaging met de wetenschap, maar vooral met je zelf aan te gaan?’  Hang foto’s van jezelf en van je loved ones op en zeg elke dag hoeveel je van hen houdt, maar ook van jezelf, stel jezelf voor als iemand die een ziekte heeft verslagen. Als je voor een operatie staat, vertel je lichaam dan dat het bloed zich uit de voeten moet maken waar de chirurg snijdt, zodat hij het gemakkelijker heeft.

Doe geen dingen waar je ongelukkig van word; zoek bijvoorbeeld een andere baan als je elke morgen met tegenzin naar je werk gaat. Volg liever je eigen pad dan dat van een ander. Doe de dingen die je blij maken. Laat je ichaam merken dat je van hem houdt, zorg dat lichaam en geest in balans zijn. Dat je trots bent op jezelf. Straal liefde uit, geen haat. Wees jezelf, autonoom, onaantastbaar. Doe het voor jezelf in plaats van voor een ander. Niet uit egoisme, maar omdat dat je een goed gevoel geeft.

Als je snel boos bent, vooral bezig anderen te plezieren, dingen doet waar je niet gelukkig van wordt, dan zeg je eigenlijk tegen je lichaam: hoe jij je voelt, doet me niets. Als je niet van jezelf durft te houden, hoe kan je dan verwachten dat je van een ander kunt houden, of van je eigen lichaam? Of andersom: hoe kan je van je lichaam iets goeds verwachten als jij boos bent of denkt dat je binnenkort doodgaat. Volgens hem zijn het lichaam de geest een, die twee kan je niet ongestraft scheiden. Bedenk: ik ben bij die strijd de scheidsrechter.

Chronisch ziek: een combinatie van verkeerde voeding, verkeerde leefstijl en verkeerde medicijnen.

Hoe kan het dat onze allopathische zorg daar geen rekening mee houdt. Dat het daar helemaal niet om gaat. Dat ze zieke mensen medicijnen voorschrijven die lichaamsvreemd zijn. ‘We behandelen geen mensen, we behandelen ziektes’, zegt Siegel. ‘Een dokter vraagt niet hoe het met je gaat, wat er met je gebeurt is, wat dat met je doet? Hij stelt je vragen waardoor hij kan bepalen welke medicijnen hij je kan voorschrijven, medicijnen die niet genezen, maar de ziekte juist in stand houden, waardoor jij chronisch ziek bent geworden. De studie heet niet voor niets Medicijnen in plaats van menskunde.

Van de meeste allopathische artsen moeten we het dus niet hebben. Wat kunnen we dan zelf doen om er voor te zorgen dat we weer beter worden als we ziek zijn? Bij Chronisch Gezond noemen we dat interVentie. Om te beginnen zelg Siegel: ‘Gedraag je niet als een patient, maar als een verantwoordelijke deelnemer aan je eigen ziekteproces. Dat noem ik het overlevingsgedrag. Het woord ‘patient’ houdt in dat je het lijdend voorwerp ben van de arts, maar daarmee onderwerp je je aan deze zorg. Draai het dus om!

Het gaat bij genezen vooral om de juiste balans

Eigenlijk zou het van twee kanten moeten komen: de arts zou jou als mens moeten zien, je lichaam als een geheel in plaats van in allemaal kleine, zelfstandige onderdelen, maar dat zou jij ook moeten doen. Je bent geen nummer, niet iemand die van niets weet, afhankelijk is van ieand anders om zijn kostbaarste bezit te beschermen. Je bent iemand die zijn lichaam en zijn gezondheid uit handen geeft, omdat je te lui en onzeker bent om zelf het heft in handen te nemen. Op dat vlak moet je je niets op je mouw laten spelden. Daarmee geef je aan dat je lichaam en je gezondheid je geen moet kunnen schelen.

Dat is precies waar volgens Siegel de schoen wringt: zorg dat je je mannetje of vrouwtje staat, dat je weet waar Abraham de mostert haalt, wat wel gezond is en wat niet (zo moeilijk is dat niet), zodat jij bepaalt wat er in je lijf wordt gespoten of in je mond wordt gestopt. Uiteindelijk ben jij degene die bepaald wat er door je keel gaat.

 

Leave a Reply