Een paar jaar geleden kwam Niet Te Verteren uit, het boek dat op een heldere manier duidelijkheid schept in de duistere wereld die voeding heet; wat is gezond en wat is juist schadelijk voor je gezondheid?

Waar vrijwel ieder ander boek of artikel – net als de voedingsindustrie – er een deeltje uitpikt, en vaak de belangrijkste informatie weglaat, pakt Niet Te Verteren het bij de wortel aan: natuurlijke voeding waar niets onnatuurlijks aan, in of op zit is gezond, ook al omdat we dat als soort ons hele leven gewend zijn te eten.

Supermarkt

Dat wil zeggen tot een jaar of veertig, vijftig geleden, toen de voedingsindustrie een begin maakte met een nieuw soort voedsel: producten met een klein beetje natuurlijk en heel veel zelf ontwikkelde toevoegingen zoals pesticiden (groente en fruit), hormonen, antibiotica, e-nummers en (zware) metalen (vlees), geraffineerde suiker en transvetten (om er een paar te noemen) in zo’n beetje alle andere producten die in de schappen van de supermarkt naar ons lonken. En nu, anno 2015, is dat vanwege de enorme winsten, alleen maar erger geworden. De aandeelhouders moeten tenslotte tevreden gehouden worden. Dat begrijpt zelfs een kind. Simpeler kunnen we het niet maken, gezonder wel.

De gevaren zijn duidelijk: deze nieuwerwetse toevoegingen herkent ons lichaam niet als voeding en daar slaat het van op tilt. Voorbeeld: natuurlijke suiker – bijvoorbeeld suiker in fruit – daar kan ons lichaam heel goed mee omgaan, dat heeft het al een miljoen jaar zonder morren gedaan. Daardoor kun je er nauwelijks teveel van eten, dus word je daar niet snel dik van. Gebeurt dat wel, dan kun je die extra kilo’s er zo weer af trainen (bewegen).

Maar met de geraffineerde (bewerkte) variant weet ons lichaam geen raad, dus verpakt ze deze stoffen in vet en slaat ze op in de buikholte, veelal rond onze belangrijkste organen. Omdat dit met name ons immuunsysteem aantast, is dit letterlijk levensgevaarlijk.
Daarom kan ik me er erg over opwinden dat als het over suiker gaat, vrijwel niemand – niet in artikelen, niet in boeken, en ook niet als zogenaamde kenners die op de radio of televisie hun visie geven – het verschil aangeeft tussen deze twee. Het gaat vaak simpel over suiker, terwijl – nogmaals – dat verschil levensgroot is. Suiker is niet perse suiker.

Kinderen als target

Met name in de producten voor kinderen komen deze stoffen veel (en steeds meer) voor. Denk maar aan snoep, gefrituurde producten, frisdrank, etc. En of dat nog niet erg genoeg is, zie je deze producten niet alleen – vaak op ooghoogte – terug in de supermarkt, maar overal waar kinderen veel komen: pretparken, (binnen)speeltuinen, zwembaden, kantines van sportclubs, restaurants (kijk maar eens naar de doorsnee kindermenu’s) tot scholen toe.

Ook op de plek bij uitstek waar kinderen veilig zouden moeten zijn, komt de voedingsindustrie heel gemakkelijk binnen: de gesponsorde ontbijten op de basisschool en de Coca Cola- en Mars-automaten op middelbare scholen, bijna alle middelbare scholen, spreken voor zich. En juist dat is mij een doorn in het oog.

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat deze grote bedrijven zo gemakkelijk de levens van onze kinderen binnen kunnen dringen? Hoe kan het dat niemand – ook onze overheid, de Gezondheidsraad en Voedingscentrum, en wij als consument niet, ouders, meesters, sportclubs – daar iets aan doet, terwijl de uitgaven aan ziektekosten maar blijven stijgen, en wij – de consument – ook op die manier de steeds hogere rekening gepresenteerd krijgen, letterlijk en figuurlijk?

Wat is nu echt gezond?

Naast voeding, is je levensstijl heel erg belangrijk om je gezondheid te boosten of op peil te houden. Het leuke met deze interventie is dat er tal van mogelijkheden voor zijn. Het aantal boeken en artikelen is inmiddels niet meer te tellen, maar aan echte kennis is nog wel iets te vereteren. Dat heeft uiteraard ook veel te maken met de belangen van de industrie, die ze er voor zorgen dat de gemiddelde mens door de bomen het bos niet meer ziet: wie of at moeten we nog geloven?

Ook de overheid draagt niet veel bij aan duidelijkheid waar zoveel mensen behoefte aan hebben. De laatste Richtlijnen van de Gezondheidsraad, de daarop voortbordurende adviezen van het Voedingscentrum en zelfs onze minister van sport en welzijn komt qua advies niet verder komt dan: ‘Er is maar een optie, en dat is het vaccin’.

Als het gaat om objectieve informatie is er nog een lange weg te gaan. Zolang de belangen nog bij de bedrijven en geld liggen, en niet bij de gezondheid van de mensen, zal het grootste gedeelte van de mensen slechts kunnen terugvallen op de kreet die ik zojuist uitte: ‘Ik zie door de bomen het bos niet meer. Van alles krijg je kanker!’ Aangezien dat maar al te waar is, maar alleen wordt geslaakt als we het echt niet meer weten; niet als waarheid, maar als een hartekreet waarmee ze eigenlijk roepen: ‘Iedereen roept iets anders. Wie kan ik nog geloven?’ Als zelfs de overheid daar geen duidelijkheid over verschaft.

Voor meer info: nietteverteren.nl.

Leave a Reply